Gevaarlijke stoffen zijn in te delen in drie hoofdcategorieën:

1. acuut veiligheidsbedreigend. (Bijvoorbeeld brandbare stoffen of stoffen die een explosie kunnen veroorzaken)
2. acuut toxisch (Bijvoorbeeld stoffen die bedwelmend of verstikkend zijn)
3. chronisch toxisch (Bijvoorbeeld stoffen die op lange termijn schade aan luchtwegen, zenuwstelsel of de voortplantingsorganen veroorzaken. Ook stoffen die huid- en luchtwegenallergieën en kanker kunnen veroorzaken, vallen hieronder).

Risicobepaling
In alle Lidstaten van de EU gelden dezelfde wettelijke regels voor het beoordelen en indelen van gevaarlijke stoffen. De stoffen waar het om gaat worden voorzien van twee soorten zinnen. De zogenaamde R-zinnen die iets zeggen over het risico (Risk) dat de stof met zich draagt. En de zogenaamde S-zinnen die informatie geven over de veiligheid van de stof (Safety).

Er zijn echter ook stoffen die niet met S- en R-zinnen zijn geëtiketteerd. Voorbeelden daarvan zijn kwarts, asbest, lasrook en dieselmotorenemissies. We noemen deze stoffen ook wel stoffen "zonder eigenaar". Ook stoffen die in bulk worden verkocht hebben vaak geen etiket. Hierdoor zijn zulke stoffen lastiger te herkennen als gevaarlijk. Brancheorganisaties, arbodiensten en chemiekaarten kunnen een hulpmiddel zijn. Gevaarlijke stoffen krijgen ook een veiligheidsinformatieblad mee, een VIB. Hierop staan de R- en S-zinnen, gevaarsymbolen, en ook maatregelen bij calamiteiten worden genoemd.

Risico- formule:
Het risico van blootstelling aan een gevaarlijke stof kan worden bepaald met een formule. Hiervoor wordt door de verschillende deskundigen over het algemeen één van de volgende formules gebruikt:

Risico = waarschijnlijkheid x blootstelling x effect

Risico = kans x effect

De waarschijnlijkheid en de kans worden mede bepaald door:

• de omstandigheden waaronder gewerkt wordt
• de wijze van blootstelling (inademen, inslikken,  huid- of oogcontact)
• de mate van blootstelling (duur, frequentie, blootstellingniveau)